Aan de Linde

Vakantiekriebels

2012-02-01T22:43:00.002Z

Ik hoef niet op wintersport; ik hou van warm. Niet té, maar lekker comfortabel. Een weekje Mallorca, een paar jaar geleden met mijn beste vriend, was heerlijk. Wél is het zo dat na een paar dagen er ook behoefte ontstaat om wat te dóen, te zien en niet alleen maar te zwemmen en te bruinen.
Deze zomervakantie heb ik drie weken om alleen in te vullen, niet sterk gehinderd door belemmerde omstandigheden als tijd, geld & relatie/man (....).
Voorzichtig blader ik wat door de internetpagina's van Sawadee en Djoser.
Ooit ging ik met laatstgenoemde reisorganisatie naar Egypte, wat een indrukwekkende ervaring bleek te zijn. Toen ik het knopje van de camera indrukte om de piramides van Gizeh te vereeuwigen voor het toen nog niet bestaande nageslacht, schoot er een djellaba voor de lens met een Egyptenaar erin. Voor z'n ongevraagde en ongewenste diensten moest echter wel worden betaald. Dat was dan iets minder aangenaam, maar c'est ça.
Mijn aandacht nu gaat sterk richting olifanten, tijgers, leeuwen... maar dan niet in een dierentuin.... Zuid-Afrika, Botswana... zoiets?

Vogeltje, wat zing je vroeg

2012-02-01T13:22:00.004Z

Maar wel heeeeel mooi.... (ik ben blij dat de tekst niet over mij gaat:-)).

Borrel

2012-01-31T13:04:00.001Z

Op dinsdag neus ik vaak even tussen de 'troep van een ander' in de kringloop. Soms hebben ze daar érg leuke boeken en hij was me deze keer net een slag voor: een man met een soort van 'ziekenfondsbrilletje', die hardop dacht. Hij had geluk, zei hij, want hij liep geheel onverwachts even binnen en scoorde een boek of tien naar zijn (en mijn) smaak.
Hij keek over de rand van z'n brilletje naar mij en zei: 'Hee, leuke vrouw... heb je zin om binnenkort een borrel met mij te drinken?' Nou, ik sta niet snel met m'n mond vol tanden, maar ik wist 1, 2, 3 niets zinnigs uit te brengen.... 'Je mag ook 'nee' zeggen, hoor. Ik loop hier nog wel even rond, dus als je je nog bedenkt...'.
Ik wimpelde zijn uitnodiging met een grapje af. Later vroeg ik me af waarom.

Alles

2012-01-31T07:41:00.005Z

Van A tot Z

2012-01-30T17:29:00.003Z

P (ijsbaan!)

Z.....

ZZZZzzzzie hier een heel blij meisje.... (eigenlijk twee...).

Dit het voorlopige resultaat. Er zal hier en daar nog wel één en ander veranderd, verschoven en opgehangen worden, maar goed....

Venus en Mars?

2012-01-29T18:55:00.002Z

Eén van de grote voordelen van verbouwen is dat je door al je troep moet. Hier ook dus. In de boekenkast op de overloop ben ik lekker aan het sorteren wat er weg kan. Dit keer geef ik 't niet aan de kringloop, maar sta ik binnenkort met m'n vriendin gezellig op de rommelmarkt.
Dit boekje doe ik nog even niet weg: met de titel 'Hij & Zij' heb ik de lachspieren getraind:-). Gewoon leuk. 'n Beetje overtrokken, aangedikt en stereotype, maar daardoor juist vermakelijk.

First love

2012-01-28T23:09:00.001Z

Held op sokken

2012-01-28T13:33:00.002Z

'Ik de baas spelen?' Ik hoor 't hem denken, onze jongste aanwinst van een krap halfjaar oud. Sinds z'n castratie is hij qua gedrag erg veranderd. Rustiger, tammer, aanhaliger. Heel apart hoe die omslag direct na zo'n ingreep al te merken is. Rare dingen, die hormonen.
Vandaag mocht hij voor het eerst naar buiten.

Heldhaftig, ondernemend en stoer als hij binnenshuis is, hielden wij steeds goed alle deuren naar buiten en boven gesloten.... Maar het blijkt buiten (nog) een Ridder Schijtebroek te zijn. Hij mág, maar hij durft niet. Niet écht. Gauw weer naar binnen met een dikke staart!

And Big brother is watching him!

Frans

2012-01-27T14:16:00.003Z

Frans! Het vak Frans welteverstaan. Oudste had er op voorhand een hekel aan, tot hij zijn eerste les kreeg. 'Mam, de lerares Frans is zó leuk'. Al gauw kantelde zijn standpunt en vindt hij het vak inmiddels 'te pruimen' (mâcher, nee niet pruneau). Naar mijn idee komt dat grotendeels door de docente. Gisteravond woonden jongste en ik een proefles Frans bij, toevalligerwijs gegeven door deze docente. Ik heb 30 minuten lang genoten van de manier waarop zij de kinderen benaderde. Zóveel enthousiasme en zó stimulerend, humorvol en positief, gewéldig!

Heb je vaak ruzie met je ouders?

2012-01-26T18:30:00.006Z

Zo luidde één van de vragen van de drempeltest die jongste vandaag maakte. 't Was moeilijk, vertelde ze ('t antwoord op bovenstaande vraag overigens niet). Dat zegt ze meestal en haalt vervolgens glansrijk een goede score, dus veel zegt haar antwoord mij niet.
Drempelvrees.... is een woord wat haar (en mij) wèl veel zegt. Vanavond bezoeken we haar vermoedelijk nieuwe school en stappen we, nu nog even gezamenlijk, letterlijk over die drempel. De drempel van de scholengemeenschap van gisteravond zit nog vers in haar geheugen. Eén van de docenten vroeg klassikaal aan haar: 'Op welke school zit jij?' Ze sloeg dicht en kon geen woord uitbrengen. De andere kinderen grinnikten erom. Au.....

Aan z'n lippen

2012-01-25T12:59:00.004Z

Ik weet niet meer in welk jaar van de lerarenopleiding ik onderwijskunde van hem kreeg. Wat ik nog wél weet is dat zijn stijl van lesgeven en zijn humor maakten dat het volgen van zijn lessen een feest was. Met z'n 'in de verte' Amsterdams accent, z'n ondeugende bruine ogen en anektones uit z'n onderwijsloopbaan pakte hij iedereen in. We hingen aan z'n lippen.
Het was een schok voor me toen hij ineens van het onderwijstoneel verdween. Ik stuurde hem een beterschapskaartje (in de tijd dat mensen nog gewone kaarten stuurden) en van het één kwam het ander... Ik ging er eens op visite en paste, met mijn toenmalige partner, op hun woning tijdens vakanties.
Het contact is er nog steeds, zij het niet zo frequent. Hij is - samen met z'n vrouw - heel belangrijk voor me geweest in roerige en ook eenzame tijden. Soms heb je dat.... dat je er niet aan moet dénken dat je iemand nooit meer zult zien.

Klep

2012-01-23T10:01:00.001Z

Vanwege een niet helemaal goed sluitende hartklep die ze al jaren heeft, moest ze vorige week voor de jaarlijkse controle naar de cardioloog. Tegen de gewoonte in ging ze deze keer alleen; ze wil niet altijd haar kinderen ermee belasten (....). Helaas kreeg ze deze keer slecht nieuws te verwerken: de hartklep is dusdanig verkalkt dat er spoedig een nieuwe moet worden geplaatst. In dat kader begonnen diezelfde dag de onderzoeken en ondergaat ze vandaag een hartkatheterisatie. Ach, arm moedertje. Gelukkig hoeft ze 't niet allemaal alleen te doen, maar óch...wat mist ze m'n vader nu.

Onrustig geZeus

2012-01-22T20:46:00.005Z

Vandaag voel ik 't een beetje meer dan anders: onrust. Passend Onderwijs hijgt, als één of andere enge entiteit, in mijn nek. De leukste baan die ik ooit heb gehad staat ernstig op de tocht. Understatement: hij verdwijnt gewoonweg. Niet de leerlingen, niet de scholen, niet de ouders, niet de hulpvragen, niet de handelingsverlegenheid. Wél de geldstroom en daarmee mijn salaris.
Hoe het er concreet uit komt te zien in onderwijsland is nog vaag. Wél is duidelijk dat het draait om bezuinigingen, geld en nieuwe samenwerkingsverbanden. Je zou zeggen dat het personeel kan overgenomen worden door de samenwerkingsverbanden, maar zo simpel ligt het niet. Voor 1 mei aanstaande is er meer duidelijk over het sociaal plan.
En dus broeit 't in mijn hoofd. Kriebelt 't hier en daar. Wat ga ik doen? Zal 'k mijn CV vast een update geven? Open sollicitaties de deur uit doen? Wat wil ik eigenlijk? M'n eigen bedrijf een boost geven?
De afgelopen zes jaren hebben best wel een wissel op me getrokken. Ik heb altijd nagenoeg fulltime gewerkt in combinatie met een plotseling ontstane éénoudersituatie. Kan ik rustig afwachten en aankijken wat Zeus voor me heeft bedacht?

Even sprayen en klaar....

2012-01-22T11:07:00.000Z

De zolderkamer is bijna behang- en schilderklaar. Dinsdag en woensdag gaat het gebeuren. Op advies kocht ik een flesje behangafweekmiddel. Ik doe zelf de voorbereidingen. Als ik de instructie lees is het een kwestie van opbrengen met een spons of spray, even wachten en tsjakka..... je trekt 't behang er zo vanaf...
Ik was nog in mijn ochtendjas en zou douchen, maar bedacht me dat het wel handig was om alvast te sprayen en te sponsen. Ik had de stille hoop en de stiekeme verwachting dat het behang me gunstig gezind al halfweg tegemoet zou komen als ik aan de slag zou gaan.
Tuurlijk werkt het spul wel, maar ik moet minstens zo hard werken... Nu, twee uur later, sta ik nog steeds in m'n ochtendjas te ploeteren tussen de stukken losgestoken behang. Het ziet er niet uit en ik ook niet. 't Is maar wéér een wonder dat Robert ten Brink niet langskomt met een liefdesboodschap.

Luister!

2012-01-21T19:39:00.001Z

Byron Katie

't Zijn de kleine dingen die het doen

2012-01-20T12:07:00.000Z

De klus op de zolder nadert het eindpunt. Vandaag is het in principe klaar en kan er worden behangen en geschilderd. We kunnen dus gaan nadenken over kleuren. Het is verrassend hoe zo'n ruimte veranderen kan.
Het zijn heel geschikte mannen, die twee klussers hierboven. Niet alleen joelen ze gezellig met de radio mee, maar zijn ze ook nog behoorlijk communicatief en initiatiefrijk ingesteld. Tussen neus en lippen zegt één van hen tegen mij: 'Ik kijk straks ook nog even naar het hang- en sluitwerk van je badkamer deur, hoor. Hij sluit niet goed, merk ik'. Kijk, dát vind ik fijn.... en dat geldt ook voor het afstellen van mijn keukenkastjes, het plakken van ene paar plinten in de woonkamer en het repareren van het slot van de achterdeur.... Ze doen het gewoon en ook al zijn het maar kleine dingen, ik ben en voel me hiermee enorm geholpen.

Smiley

2012-01-17T21:12:00.001Z

Uit m'n dak

2012-01-17T09:38:00.000Z

Dat ga ik wel heel letterlijk nu. Vandaag zijn 'de mannen' begonnen met de verbouwing van de zolder tot slaapkamer voor jongste. Het is een vreselijke puinhoop in de slaapkamers, maar dat is gelukkig tijdelijk van aard.
Hink-stap-sprong om kleding uit de kast te vissen!

Hardnekkig

2012-01-16T15:48:00.005Z

G e d a c h t e n

zijn

niet

hardnekkig.

Wat

hardnekkig

is,

onze

g e w o o n t e

g e l o v e n.

Nin Sheng

Bomen over bomen

2012-01-15T18:30:00.007Z

Wandelen: het weer vroeg erom. Ondanks dat ik niet de enige was die op dat idee gekomen was, bleek het een oase van stilte en rust te zijn. De enige geluiden waren die van vogels en het klikken van mijn fototoestel.

Bomen hebben een magische aantrekkingskracht op me. Ik wilde niet stoppen met fotograferen. Tijdens de wandeling liep Fantasie met me mee en ik bedacht dat mensen eigenlijk net bomen zijn. Verschijningsvormen in het Bestaan.

Er is een sapstroom, fotosynthese, groei. Ze gaan mee in de seizoenen. Verliezen blad, rusten en dijen weer uit in volle glorie. Ieder jaar weer een ring erbij.

Lange, korte, dikke, dunne, mooie, lelijke, zachte, stekelige... Goed beschouwd is het een willekeur. Niet één is qua vorm gelijk aan de ander en dus daarmee gelijk aan de mens.

Twee ogenschijnlijk heel verschillende bomen. Tóch allebei boom.

Bomen met lange stammen, maar met weinig top. Ze maken indruk door hun lengte, maar waaien met alle winden mee. Toch zijn ze veerkrachtig.

Een boom die je bijna geen boom meer kunt noemen, maar in z'n wortels nog altijd intact is. Hij valt me op door z'n afwijkende vorm.

Gezamenlijk vormen ze, met alle verschillen, een harmonieus geheel met de natuurlijke elementen.

Een wondere wereld.

Soms ontwortelt een boom. Van binnenuit of van buitenaf ontvalt z'n bestaansgrond. Dan is er geen houden meer aan en maakt hij ruimte. Het gaat allemaal vanzelf.

Ja, een wondere wereld, deze schoonheid.

Deze eenvoud.

Nostalgiedozen

2012-01-14T09:56:00.001Z

Aanstaande maandag wordt hier een start gemaakt met het verbouwen van de zolder. De ruimte wordt veranderd in een afgesloten berging én een slaapkamer met een supergroot dakraam. In dat kader loop ik veelvuldig 'up & down' en nooit, zoals mijn moeder me heeft geleerd, met lege handen:-). De zolder moet namelijk LEEG. En als je zo doet zoals ik gister deed, door bakken met babykleding open te maken en ze door te spitten.... tja...dán gaat 't nog wel even duren.....

De eerste stofjes van oudste.

Z'n eerste zwembroek

Filmrol

2012-01-13T16:01:00.006Z

In dat wat 'leven' heet, speelt de film. Een speelfilm met allerlei karakters en verschijningsvormen. Sommige medespelers spelen al lang mee in de film. Elke keer verschijnen ze opnieuw ten tonele, spelen hun spel en verdwijnen achter de coulissen als nooit bestaand. Omdat ze elke keer opnieuw verschijnen, is het telkens nieuw en het script wordt geschreven. Daarin ligt niets vast en is het een verwelkomen en afscheid nemen. Soms verschijnen er ineens nieuwe acteurs/actrices. Zomaar ineens komen ze hun rol spelen. Hoe lang ze blijven, is onbekend. Soms een heel filmleven lang en soms is het slechts een tijdelijke bijrol. Zo gaat dat.

Hehermaaannn

2012-01-12T21:53:00.006Z

Smartlap, 'n mooi woord voor levenslied. Ik ben er gek op. Ooit zat ik eens met een vriendin bij een smartlappenfestival in een theater, waar die avond smartlappenbands optraden. Eén van de meest hilarische momenten was bij een zéér (écht heeeeel erg) 'zeikerig' nummer genaamd 'Herman'. Het was een heel traag nummer en de zangeres kwijlde tijdens het refrein 'Heherman, Heherman, Hehermaaaaan, Hehehermaaaaaan, Heherman'. Ik huilde van het lachen. Mijn vriendin niet; haar toenmalige vriendje heette ook zo en daardoor kon zij de humor er niet van inzien (waardoor ik nog harder moest lachen). Ik heb nog altijd een lachopwekkende associatie met de naam Herman.
Bij het snuffelen op You Tube naar muziekjes die zijn uitgebracht rond mijn geboortejaar kom ik natuurlijk allerlei leuks tegen. De één vindt ze vreselijk, maar voor mij is het smullen, waarschijnlijk ook door de waas van herinneringen die opdoemt.

Ten volle leven

2012-01-12T07:00:00.001Z

'Geboorte en dood zijn slechts tijdgebonden punten op de kringloop, twee uiteinden van een spectrum van zijn, dat zich binnen een groter geheel afspeelt. En toch, hoe volstrekt uniek is de uitdrukking van elk leven - een kosmisch verhaal dat maar één keer wordt gefluisterd.

Alles wat ons rest is het ten volle te leven'.

Catherine Ingram - hartstochtelijk aanwezig zijn, de essentie van ontwaken.

Grote kleinheid

2012-01-11T12:33:00.000Z

Hij stond, klein als hij is, op één van de grote ronde stenen voor de school. Deze groep 8 leerling die, met bovengemiddelde intelligentie, in de plusklas zit van het voortgezet onderwijs. Hij huilde.
Ik liep naar hem toe en vroeg wat er scheelde. 'M'n moeder zou me op komen halen en ze is er nog niet', snikte hij. De tranen rolden over z'n wangen. Ik bedwong m'n neiging om mijn armen om hem heen te slaan. In plaats daarvan troonde ik hem mee naar binnen, pakte de telefoon en liet hem z'n moeders mobiele nummer bellen. Net op dát moment kwam ze voorrijden. Z'n moeder. Er brak een glimlachje door op z'n kindergezichtje. Zo klein nog, in een alsmaar groter wordende wereld. En dan ook nog je moeder missen op een moment dat je op haar gerekend had.

Taxi!!!

2012-01-09T17:44:00.003Z

Ik kan het wel zelf. Gewoon....instappen, auto starten, wegrijden, parkeren. Dan naar binnen gaan en wachten tot ik word opgeroepen. Tuurlijk kan ik het wel zelf, maar toch ging ze mee. Gewoon, om samen auto te rijden, samen te parkeren en samen te wachten en te kletsen over van alles en nog wat tot ik word opgeroepen. Ook toen ging ze mee en via het beeldscherm kon ze zien hoe ik er van binnen uitzie.
Ik kan het wel zelf, maar ik hoef het niet alleen te doen. Daarom zat ze vlakbij me en zou ik voor haar hetzelfde doen. Bijna vijfentwintig jaar vriendschap om blij mee te zijn. Door dik en dun, van buiten én nu dus ook van binnen....

Past & present

2012-01-09T15:42:00.000Z

Thoughts about the past are present thoughts. Thoughts about the future are present thoughts. The past didn't happen in the past - it happens now. The future doesn't happen in the future - it happens now. Even the most convincing dreams of the past and future, happen here in this vast, open space which is never caught up in dreams. Beyond all past and future dreams, what you are is always deeply at rest.

Jeff Foster

Just somebody

2012-01-08T09:53:00.004Z

Als je even tijd en zin hebt....listen! Prachtige uitvoering, prachtig nummer, prachtige tekst. Dit is nou muziek!

Klik voor meer!

Boven water

2012-01-06T14:35:00.009Z

Na een paar prettige dagen op Texel zijn we weer thuis. En já....dat is ook weer zo fijn!
Afgelopen week ben ik even onder water geweest met m'n blog. Dat was nodig om te kunnen verhelderen, opschonen, overdenken over wat ik op het WWW zet en waarom. Bespiegelen.
Wat laat ik zien aan jullie als lezers met de verhaaltjes die ik erop zet? Ik ben me ervan bewust dat wat ik publiceer iets zegt over mij. Over de droom die ik (be)leef, over de verhalen in het leven van Marjanneke. Evenzo goed zou dat ook kunnen inhouden dat ik nooit meer iets publiceer, want als het voor mij verhalen zijn, wat dóen ze er dan toe?
Bloggen heeft m.i. met 'gezien worden' te maken. Als geen kip leest wat ik erop zet, vind ik het dan nog steeds leuk? Ja... schrijven vind ik leuk. Dat heb ik ontdekt toen ik hiermee begon. Gelezen worden ook. Bij anderen lezen idem dito. Wat te denken van reacties ontvangen en geven. En ja, anderen aan het lachen maken, onzin schrijven, filosoferen, fotograferen... het hoort er allemaal bij en er wordt door mij van genoten.
Ik worstel er weleens wat mee, omdat ik met 'gezien willen worden' ook aandacht geef aan het ego. Zo van 'kijk eens...wat ik geschreven heb? Vinden jullie me wel leuk?' Er is alleen iets mis, als mijn goedkeuring over mezelf ervan afhangt.
Als een muzikant een song schrijft en de song wordt nooit gedraaid op de radio ....is het dan nog steeds leuk? Ik denk van wel, maar misschien is het net als de slagroom op de taart.
In de afgelopen drie blogjaren is er een aardige samenvatting ontstaan van wat er 'hier' is gebeurd. Dat zegt niets over wie ik ben; het laat zien wat ik laat zien. Het laat zien hoe mijn droom verloopt. In mijn beleving is dat eerlijk en oprecht zoals een droom eerlijk en oprecht kan zijn. Wat een ander ervan vindt, is wat een ander ervan vindt.

Zoals de wind waait... waait m'n jas

2012-01-05T15:21:00.003Z

Neus

2012-01-05T03:55:00.001Z

De wind giert om het hotel. We zijn een paar dagen op Texel. Ik lig al een tijdje wakker: tijd voor een blogje dan maar. Over gisteravond toen we in een soort van Egyptische brasserie zaten om te eten.
Het is leuk om te observeren. Eigenlijk gaat dat natuurlijk vanzelf en vallen je bepaalde dingen gewoon op. Dat zullen anderen vast ook over mij hebben, lijkt me.
Tegenover ons zat een ouder echtpaar. De man peuterde zo onopvallend mogelijk in zijn neus, maar wél zo dat ik het zag. Daarna zag ik ook hoe hij de opbrengst onopvallend in zijn mond stopte. De manier waarop hij dat deed was zo grappig! Met z'n vuist ondersteunde hij dan zijn hoofd en na een halve minuut of zo deed hij dan stiekem de bewuste pink alsnog in zijn mond.
Het is eigenlijk wel lollig. Natuurlijk doen we allemaal weleens dingen waarvan de ander denkt 'gatver', maar de pogingen om te doen alsof het niet zo is, zijn minstens zo idioot.

Nee mam, jij bent oud

2012-01-04T05:21:00.004Z

Oudste heeft verkering. Al sinds september en het is nog steeds 'aan'. Gister was ze jarig en lag er een opdracht om een cadeau te kopen.
Hij weet precies wat hij wil; ik vind dat zó grappig! Het werd een mooi, fijn kettinkje met een zilveren hartje met op de voorkant zijn naam erin gegraveerd. 'Ik wil op de achterkant dan graag 9-11-2011', zei hij vastberaden. Even kreeg ik nog de vraag toegespeeld welk hartje hij zou moeten nemen en toen ik mijn indrukwekkende advies op de toonbank legde, kreeg ik als reactie: 'Néé mam.... díe? Dat komt omdat jij oud bent'. Kennelijk is mijn smaak dusdanig aangetast door het klimmen der jaren dat zoonlief het toch liever zelf uit wil zoeken. Toen ik 's middags even op verjaarsvisite ging bij mijn aanstaande schoondochter van veertien lentes bungelde het sieraad al om haar nekje. Leuk, toch?

It's me

2012-01-02T12:03:00.003Z

Ik kan me niet anders herinneren dan dat ik als kind graag danste. Dat doe ik overigens nog steeds. Op mijn manier. Eenmaal bezig verdwijnt de omgeving en is er alleen maar dansen. Dat het er, in de ogen van puberachtige, kritische wezens (m/v), raar uitziet snap ik wel, maar het maakt me niet uit.
Boven onze winkel, vroeger, hadden we een enorm grote zolder. Ik zette dan spiegels klaar, danste en verloor alles om me heen. Zwaar favoriet was en is 'Wuthering heights' van Kate Bush. Ik had geen idee waar de tekst over ging, al ervoer ik het wel als een intens nummer en kon ik er ook helemaal in opgaan.
'n Tijdje geleden kocht ik bij de kringloop de CD 'The kick inside'. Ik zie me nog de bewegingen van Kate imiteren, met name de zwierige armbewegingen. Dat 't er vermoedelijk totaal bij in de buurt kwam weet ik wel zeker, maar ik bewaar er gelukkige herinneringen aan.

Verkeerde been

2012-01-02T10:23:00.000Z

Elke gedachte die je doet geloven
dat je ergens in de toekomst vervulling zult vinden,
zet je op het verkeerde been.

Scott Kiloby

Onvoorspelbaar

2012-01-01T01:57:00.003Z

Het is een bonte schakering kleuren. Het gaat allerlei kanten op. Soms juist die kant die je niet had bedoeld. Of had gewild. Maar er is geen keuze. Je steekt de fik erin en het gaat z'n eigen gang en toont z'n eigen kleur.
De onvoorspelbaarheid van vuurwerk is gelijk aan de onvoorspelbaarheid van het leven. Ook dat gaat allerlei kanten op. Soms of misschien vaak juist de kant op die je nét niet voor ogen had. Maar er is geen keuze, ook al lijkt dat wel zo te zijn.
Ik ben nieuwsgierig wat 2012 in petto heeft. Voor jullie, voor mijn kinderen, voor mij. Ik kijk ernaar uit en hopelijk jullie ook, welke wending het ook neemt. Gelukkig nieuw jaar.

Leven is leven

2011-12-31T14:18:00.000Z

Goede jaarwisseling!

Wie

2011-12-30T20:41:00.000Z

Wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
'k heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen
Wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
'k zol haost zeggen, jao het mag wel zo

Skik - op fietse

Liefdesbrief

2011-12-30T05:53:00.002Z

Lieverd,
Ik weet 't ..... ik heb je verwaarloosd het afgelopen half jaar. Het spijt me en ik zal er alles aan doen om het goed te maken. In de korte tijd dat we elkaar kennen ben je zo belangrijk voor me geworden. Elke dag dat ik je zie staan, maakt mijn hart een koprolletje van blijdschap. En ik héb in de maanden mei en juni al zo van je genoten. Van je gezelligheid, je compleetheid, je lichtheid, je gemak en je charme. Iedereen die jou ziet, valt als een blok voor je. Momenteel zie je er niet zo fris en fruitig uit, maar ik beloof je... ik maak 't goed!
En nu, tijdens deze winderige dagen, ben je er opnieuw voor me. Samen bewegen we met ongekende turbulentie ('t levert me wel een tweede slapeloze nacht op, maar dat terzijde). Samen staan we sterk in de strijd tegen de elementen der natuur. Ik hoop dat we nog lang samenzijn, lief doppie van me. Ik ben blij dat je geen tent bent, zoals die van de overbuurman. Dan had ik er 's nachts 3 x uit gemoeten om je poten vast te maken.

Studieobject

2011-12-29T21:43:00.002Z

Nacht nummer vier doet haar intrede. Samen met de laptop waar de hele nacht de Top 2000 op draait valt ze meestal redelijk vlotjes in slaap. Haar bed is comfortabel en met twee slaapzakken heeft ze 't lekker warm. De dagen vliegen voorbij. Haar (thuis)buurvrouw vroeg haar of ze het nog wat drooghoudt (en dan doelt ze niet op tranen, maar op regenbuien) en zich vermaakt in haar eentje. Ze heeft, doordat ze natuurlijk niet écht iets om handen heeft (wildbreien, bijvoorbeeld), voldoende tijd om zichzelf te observeren. Wat haar raakt is dat ze geniet van de intimiteit met zichzelf. Het klinkt misschien raar, maar het is een soort innige tevredenheid met haar eigen gezelschap. Eigenlijk is het een vrouw die genoeglijk haar dag doorbrengt. Ze leest wat, ze luistert muziek en zingt mee zonder dat ze het doorheeft, ze doet een (hard)loopje, smst, stuurt 'ns een mailtje, actualiseert Facebook, verkoopt onzin op Twitter, doet een boodschapje (groot/klein) en zorgt voor natjes en droogjes. En ze houdt uiteraard haar tentbuurman in de gaten. Kortom: alles wat ze thuis ook doet, maar dan op supermicro-niveau én met uitzondering van de tentbuurman.
Soms is ze wat onrustig. Soms baalt ze van de trekkracht van internet. Soms zou ze willen dat de stapel meegenomen boeken net zo trekt. Het gaat erom dat ze ziet waar de aandacht naar uitgaat en dat dit kennelijk iets biedt. Wat zou er gebeuren als haar aandacht niet naar buiten gaat?
Ik vind haar eigenlijk wel een interessant studieobject! 'k Ga er nog even een paar dagen mee door.

Persbericht

2011-12-29T10:03:00.005Z

Egmond, 29 december 2011 - Van onze correspondent

Tijdens de stormachtige nacht van 28 op 29 december is op een camping in Egmond een caravan de lucht in gevlogen. De bewoonster, een vijfenveertigjarige vrouw uit Friesland, maakte een lancering van - naar eigen zeggen - wel vijf meter hoog. Zowel de caravan als de bewoonster zijn met de schrik vrijgekomen.

Volgens de moedige vrouw trok in de nacht de wind zó stevig aan, dat zij de slaap niet kon vatten. Nét toen ze dacht dat de wind afnam, werd de caravan ineens opgetild, maakte ze een zwieper door de lucht en belandde met een pirouette weer op Egmondse bodem. Wonderwel stond ze nog steeds náást de campingbuurman die haar 'jongedame' had genoemd en tegenover de tentbuurman wiens tent nog keurig aan de grond stond. De bewoonster vond het een groot wonder dat het zo afgelopen is en zegt zich nu een goede voorstelling te kunnen maken van de lancering van André Kuipers.

Pareltjes

2011-12-28T21:49:00.001Z

Als je éven niet 'breed bent', gaan ze zó aan je neus voorbij, bij de strandopgang in Bergen aan Zee. 'k Ben benieuwd welke non-dualist ze geplaatst heeft.....

28 december 2011

2011-12-28T12:39:00.002Z

Vanochtend startte ik, na het ontbijt, maar eens vrouwmoedig met de afwas. Mijn intrigerende tentbuurman was bezig z'n (hopelijk) tijdelijke verblijf te herbevestigen op Egmondse bodem. Ik vond het maar een rommelkont, want hij liet troep buiten z'n tent slingeren. Toen ik beter keek zag ik dat het mijn eigen beslagkom was, meegenomen door de wind. Hij stond pontificaal omgekeerd op een molshoop naast de tent van mijn kale overbuurman. Voor de nieuwsgierigen mét mij... hij vertrok na z'n huishoudelijke tentklus met loopschoenen, rugzak en gezonde appel richting uitgang. De gezondheidskundige in mij zuchtte tevreden. Maar ja, blijft de vraag waar hij naartoe is en vervolgens hoe lang hij wegblijft:-). En belangrijker nog: waarom heeft hij de rits van zijn tent gewoon open als hij binnen zit/ligt/hangt/wurgt. De noodzaak om eigenhandig zijn tent te draaien (als hij even weg is) neemt met de minuut toe.
Zelf heb ik, met gevaar voor eigen leven, een korte wandeling gemaakt met stokken richting centrum Egmond. Ik scoorde daar, min of meer per ongeluk - een superleuke jas. Maar ja, hoe neem je die nou mee - getooid in sportkleren en een camelbak? Dan maar een jas over een jas. Ik zag eruit als een vreemde snuiterin, al zeg ik het zelf en met klotsende oksels betrad ik zojuist mijn schattige sleurhut. Zo maar even opfrissen en zal ik dan toch maar naar de AH voor oliebollen?

27 december 2011

2011-12-27T16:44:00.007Z

Rond half 10 smste jongste me wakker. 's Nachts werd ik een aantal keer wakker; soms door de kou en soms brak het zweet me uit. Het lijken wel op-en neervliegers...
Na een ontbijtje trok ik de stoute schoenen aan, pakte de stokken en liep naar Bergen aan Zee. De terugweg ging ik over het strand. Op het laatste stuk werd ik vergezeld door een aardige man. Hij leek een beetje op Hans Liberg . We stonden even te kijken bij een paar jongens die - hoe heet dat - gingen deltavliegen. Een hele toestand om zo'n ding precies op het juiste moment in de lucht te krijgen. Het lijkt me wel een kick trouwens, maar ik vrees dat ik - met mijn onhandigheid in zulke dingen - op het topje van de vuurtoren zou belanden.
Afijn: de bijna 17 kilometers op de teller zijn momenteel wel veel van het goede. Ik loop - zogezegd - toch een beetje op m'n laatste benen, de laatste kilometers. Waarschijnlijk een klein gevolgje van bloedarmoede.
De drukbevolkte camping bestaat voornamelijk uit gepensioneerden. Daarnet klopte mijn campingbuurman op mijn deur om even iets aan me door te geven. De sfeer is goed en die bedrijvigheid zo om me heen voelt prettig aan.
Wat me nou intrigeert is dat groene koepeltentje tegenover me. Vroeg ik me net af wie daar in huist, sluipt er een mannelijk menspersoon - van ongeveer mijn leeftijd (ik schat mezelf altijd jonger) - uit de tent, hangt z'n wasje buiten en duikt er weer in. Ja kijk... dat zet alleen maar aan tot meer nieuwsgierigheid. Wat doet 'ie daar? Hoe houdt hij 't warm? Waar zit 'ie op en wat eet hij vanavond? Ik ga nu dus ophangen, want ik moet m'n tentbuurman in de gaten houden:-). Daarnaast heb ik het 'druk' met simpelweg genieten van de rust, de stilte, het komen en gaan van mijn gedachten en gevoelens en last but not least de Top 2000. Tot morgen!

Daar zit ik dan

2011-12-26T16:15:00.000Z

Wel heel letterlijk nu. In m'n caravan, op een camping. Mét kachel, dat dan weer wel.
Alleen en toch ook samen met een hele groep 'gelijkgestemden'. Er staan caravans, campers en zelfs een tweepersoons koepeltentje (op de foto hieronder zie je 'm nog nét).
Pijnig ik mezelf door dit in m'n uppie te doen, of verwen ik mezelf juist? Gek genoeg ben ik daar niet uit. Rijdend over de afsluitdijk nemen gedachten een loopje met me. Men wenst me fijne dagen. Dat is mooi, fijn. Of ik het ook zo ga beleven is de vraag. Ik ga 't wel meemaken. Nu ga ik in elk geval even de hort op: het strand lokt! Wel heel letterlijk nu.

Koken met sterren

2011-12-25T18:54:00.000Z

In tegenstelling tot voorgaande jaren gingen we nu eens niet gourmetten. Als de reactie 'hè, nee hè' is dan weet je als moeder genoeg... en dus stelde ik voor dat we gedrieën een voor-, hoofd- en nagerecht zouden kiezen en deze dan ook zelf moesten maken. Dat vonden ze helemaal geweldig.
Jongste koos voor meloen met ham en gevulde wraps, oudste maakte chocoladeyoghurt en ikzelf boog me over stoofperen, vers gebakken aardappelen en een biefstukje. Naast lekker is het ook heel leuk en gezellig om dit met elkaar te doen. Oudste dekte de tafel in vol ornaat, die niet alleen vol stond met allerlei kaarsjes, maar ook vergeten chocolademuizen van Sint vergezelden ons:-).

Kerstengel met ballen

2011-12-25T15:17:00.000Z

Mierentietjes

2011-12-24T14:51:00.002Z

Waarde lezers, prettige Kerstdagen.

97%

2011-12-22T22:49:00.003Z

Bijna elke donderdag heeft ze topografietoets. Ditmaal stond Spanje en Portugal op het programma. Enendertig plaatsen die dienen te worden geleerd (en geschreven). Ze is niet snel tevreden. Eigenlijk is ze nooit tevreden over haar resultaten. In de 'volksmond' wordt ze een 'A kind' genoemd, maar zo ervaart ze het zelf niet. Ik maak me daar zorgen over. Haar beeld wijkt af van de prestaties die ze neerzet en de werkhouding die ze heeft. Juf schiet in de lach als ze, in plaats van 31 plaatsen, 52 noteert. Enenvijftig heeft ze er goed. In haar ogen 1 fout. Ja, ik maak me hier écht zorgen over. Praten als brugvrouw om haar op andere gedachten te brengen is vergeefse moeite. 't Enige voordeel is dat de juf er inhoudelijk gezien ook nog wat van leert.....

Gatverdamme!

2011-12-21T21:56:00.012Z

De laatste week voor de kerstvakantie is er eentje van de jaarafsluitingen en de vieringen.
Morgenavond viert jongste de jaarafsluiting in haar laatste jaar basisschool; oudste heeft op dezelfde avond een kerstmarkt op z'n nieuwe school. Van beide doen we een deel.
Haar vader komt niet. Zegt hij. Omdat ik na jaren van vertwijfeling eindelijk juridisch heb gladgestreken wat kreukelig was en ik volkomen in mijn recht sta. Hij komt niet. Zegt hij. Omdat ik er ben en mijn aanwezigheid hem de eetlust ontneemt.
Hij mag er blijven, wat mij betreft. Zeg ik. Maar ik vraag expliciet of hij komt, omdat ik mijn meisje huilend in haar bed had liggen en zij zich niet belangrijk genoeg voelt voor haar vader. Haar vader, die volwassen kerel van zesenveertig jaar, die zwelgt in zijn verhalen en het vasthouden daaraan prefereert boven het belang van zijn elfjarige spruit. Gatverdamme! Klik!!

Gelukkig heb ik jou nog

2011-12-20T18:50:00.007Z

Bij mijn favoriete kringloopwinkel kocht ik vandaag een lollig boekje met als titel 'de Volkskrant vrijgezellen gids'. Het is een verzameling columns over single-zijn.
Nét iets voor mij . De strips van Gummbah zijn helemaal geweldig. Hierbij een tweetal.

Oh, vét!

2011-12-19T12:08:00.000Z

Oudste hoeft op maandag pas om 09.00 uur op de fiets te stappen richting school en dus krijg ik meestal de opdracht om hem zo laat mogelijk te roepen. Toen ik hem vanochtend vroeger wakker maakte met de mededeling dat het spiegelglad was op de weg, wist hij niet hoe snel hij weg moest komen. 'Oh, vét!', riep hij uit. Mijn 'sms je me even als je veilig op school bent aangekomen' heeft hij gehoord: het ene oor in, het andere oor uit.....

Koelvakje

2011-12-16T07:16:00.001Z

De maandag na de kerstvakantie onderga ik een zogenaamde duodenoscopie; een onderzoek van de maag en dunne darm, waarbij men met een camera via de mond naar binnen gaat. Afhankelijk van de plaatselijke toestand worden wel of geen biopten genomen.
Sinds mijn puberteit heb ik buikpijn. Altijd. Dag en nacht, althans.... alleen waarneembaar in de waaktoestand (denk ik/voel ik). Ik ben er zo aan gewend geraakt dat ik het wel waarneem, maar het meestal niet eens meer benoem als kwaal.
In combinatie met wat andere vage klachten en een veel te laag en terugkerend ijzertekort is het nu tijd om maar eens echt te laten onderzoeken of er wellicht sprake is van bijv. coeliakie (glutenintolerantie).
Toen ik in een mail aan vriendin Ans het woord coeliakie typte, herkende Outlook het woord niet en gaf als alternatief woord 'koelvakje'. Ja, ik zit liever een half uur in een koelvakje dan een kwartier op de dagbehandeling met zo'n slang in m'n strot.... Afijn: het duurt maar even (als het goed is). Bovendien is het een uitgelezen kans op zelfonderzoek.....

Be-sferen

2011-12-15T16:05:00.003Z

Ik weet niet of ik de titel goed geschreven heb. 'k Geloof van niet. Het is hier een drukte van jewelste. 't Vrouwtje heeft namelijk een kerstboom gekocht. Niet één, maar drie. Een grote en twee kleintjes. Kijk, hieronder zie je de twee kleintjes. Ze heeft er lichtjes in gehangen en joh... ik vind die kleine kerstballetjes helemaal het einde.....

In de grote kerstboom hangen allemaal van die glimmie glimmie dingen. 't Lijkt wel een spirituele boom, zeg! Ik zie sterretjes.... hellup!

Saillant detail is dat het een nepboom is. 't Vrouwtje zag namelijk de bui al hangen met zo'n spring-in-'t-veld als ik erbij. Maar... ik moet zeggen, voor een nepboom is-ie best leuk. Grote voordeel is dat ik erin kan springen zonder dat de naalden eraf vliegen.

Het geheel ziet er aardig uit, moet ik zeggen. Maar weet je... ik word echt ~~honds~~moe van al dat spelen. Kijk, alles beweegt en glimt. Ik maak overuren! Om te laten zien hoe uitgeput ik ben geworden van het voetballen met kerstballen..... zie hieronder.

Kerstknuffels, Robin

42.195 meters

2011-12-15T08:31:00.001Z

"Vanaf het wad tot in het hart van Friesland kronkelt de Slachte: een droom van een dijk, van Oosterbierum tot Raerd, die trots uitsteekt boven het groene weide-landschap. Al sinds de middeleeuwen ligt zij daar, altijd waakzaam om het opkomende water te keren en een beschermende arm te leggen om haar bewoners. Daarna sluimert zij lange tijd, als een rustend monument.

In juli 2000 werd in het kader van Simmer 2000 voor het eerst een marathon over de oude dijk gehouden: de Slachtemarathon. Vanwege het succes van de Slachtemarathon in 2000 werd besloten om de Stichting Slachtemarathon op te richten, met als doel om iedere vier jaar een Slachtemarathon te organiseren, waarbij de deelnemers onderweg worden verrast met beeldende kunst, dans, theater en muziek.
De vierde Slachtemarathon wordt gehouden op zaterdag 16 juni 2012. De afstand van de Slachtemarathon bedraagt 42.195 meter."

Géén idee of het me gaat lukken, maar ik ga deze uitdaging aan!

Kiekeboe!

2011-12-14T09:26:00.000Z

Aan het einde van de lijn

2011-12-13T21:45:00.001Z

Zou je niet eindeloos rijk willen zijn voor een dag
Als een koning ontwaken en baden in weelde
alles was goud wat je zag
Voor een dag op de troon van een luchtkasteel
Maar zonder je mantel
zou niemand meer zien wie je bent
Een gewone verschijning die kwetsbaar is
wordt niet langer als koning herkend

Onbevangen en naakt
komt een mens op de wereld
en naakt gaan we hier weer vandaan
Want alles blijft achter
heel je bezit
Leeg zijn je handen
aan het eind van de rit
Niemand is machtig
en iedereen klein
Aan het einde van de lijn

Zou je niet mooier dan mooi willen zijn als het kon
Geslaagd in het leven
beroemd en aanbeden
zo stralend en warm als de zon

Onbeholpen en naakt
komt een mens op de wereld
en naakt gaan we hier weer vandaan
Want alles blijft achter
heel je bezit
Leeg zijn je handen
aan het eind van de rit
Niemand is machtig
en iedereen klein
Aan het einde van de lijn

Iedereen danst
Iedereen lacht
Iedereen weet
dat het eind wacht
Elke waarheid
is een leugen
want niemand in dit paradijs
is klaar aan het eind van de reis

Alles blijft achter
heel je bezit
Leeg zijn je handen
aan het eind van de rit
Niemand is machtig
en iedereen klein
Aan het einde van de lijn

Dese meid hep toch ook regt op een feine kerst?!

2011-12-12T14:58:00.002Z

Heb jij dat ook weleens?

2011-12-11T19:34:00.004Z

Heb jij dat ook weleens.... dat je met een gevoel van nostalgie terugkijkt in je fotoalbums? En heb jij dan ook dat je je dan het apezuur schrikt bij de aanblik van je jongere ik? Overvalt jou de gedachte ook weleens dat de tijd zo snel gaat en dat je je bedenkt dat je 'n ouwe kop gekregen hebt:-)?

Kèk mè nâh

2011-12-11T14:37:00.000Z

Yes

2011-12-11T12:14:00.000Z

'What you are has already said YES to this moment as it is. YES to these thoughts, sensations, feelings, however 'unacceptable' they may seem.'

Jeff Foster

Ja, je maakt wat mee op zo'n dag...

2011-12-10T21:47:00.000Z

't Was glad vanochtend op weg naar het station. Zo glad dat ik de trein miste en dus een half uur later/te laat op de derde dag van de opleiding 'professional organizer' kwam. Niet helemaal goed georganiseerd van mijn kant, want ik had kunnen weten dat ik ook nog moest ruitenkrabben.
Na een vruchtbare dag heb me nog even georganiseerd laten verleiden in V & D....
Wat iets minder gladjes verliep was de seinstoring bij de NS, waardoor ik anderhalf uur heb staan blauwbekken op het station Zwolle. Ik was niet de enige. Mensen drukten elkaar plat toen duidelijk werd dat er maar een paar bussen per uur kwamen om reizigers richting Leeuwarden en Groningen te vervoeren.
Toch is het niet alleen maar vervelend. Er ontstaan altijd wel weer geanimeerde gesprekjes met mensen die in hetzelfde schuitje (treintje) zitten en tja... dat schept toch een bepaalde sfeer waar ik van geniet.

J'ai, tu as, il est

2011-12-07T21:01:00.002Z

Of hij voetbal mag kijken vanavond. Dat hij van te voren Frans leert. En niet eerder gaat kijken dan dat hij het kent. Dat hij eerst nog even in bad gaat met Frans.....
Na een uur hoor ik 'pling' op mijn smartphone. 'Hier komt-ie', meldt hij. In vlot tempo reproduceert hij (met hier en daar een uitglijdertje) de werkwoordvervoegingen van avoir, être en parler. Trendy hè, dit nieuwe leren, dit nieuwe overhoren en vanuit je bad je moeder what's appen'.........

Daas in de kop

2011-12-06T08:58:00.001Z

Jaarlijks laat ik meerdere keren bloedprikken. Dat is ooit begonnen, omdat ik zo vermoeid was en me in gesprekken slecht kon concentreren. Daarnaast speelden mijn rusteloze benen op (dooie spin benen) en had ik een rauwe tong. De huisarts wilde bepaalde bloedwaarden weten. Ik bleek een heel laag vitamine B12 gehalte te hebben en kreeg om dit aan te vullen maandelijks injecties. Op een bepaald moment was alles op niveau. Toch kelderen de waarden telkens weer, spelen de klachten op en moet ik steeds opnieuw bloed laten afnemen.
Zojuist belde ik met de assistente voor de uitslagen. Nee, ik moet dan nu wel ijzertabletten slikken voor 2 maanden, want ferritine was nu te laag. Het vitamine B12 gehalte was prima: 217. Zo laag heb ik het niet eerder gehad..... maar nee...... vitamine B12 injecties zijn niet nodig..... Ik snap niets van het beleid.
Er zal wel niet voor niets een stichting B12 tekort zijn....

Een warme kont voor maar € 6,95!

2011-12-05T15:21:00.001Z

Brrrrr, koud! Vooral zo 's morgens in de auto. Ik hou niet van kou.
Maar gelukkig hebben we de A.ction die voor elk probleem een supergoedkope en handige oplossing heeft: autostoelverwarming. Stekker in de 12 voltaansluiting en bakken maar. Ik kan zelfs nog kiezen tussen Lo en Hi. Welke stand kies ik, denk je?

PS: ook goed tegen PMS:-).

Geteut (getiet) over de voorgevel

2011-12-02T11:37:00.004Z

Ook al is een BH geen medische noodzaak, toch dragen de meeste vrouwen 'm wel.
Ik kan me nog herinneren dat ik het vréselijk vond om als pubermeisje zo'n voorgevormd geval te dragen. Ik voelde me een beetje vies. Langzaamaan ben ik er toch aan gewend en nu vind ik het ongemakkelijk zónder.
Vanochtend heb ik twee nieuwe exemplaren gescoord. Op één of andere manier kan ik niet goed terecht bijvoorbeeld de H.ema, want qua prijs zijn ze daar natuurlijk wel aantrekkelijker. Nu was ik ruim honderd euro kwijt voor twee BH's.
Op Wikipedia lees ik dat sommige fabrikanten de lettertjes van het alfabet opschuiven. Vrouwen met cup A krijgen dan B en hebben zo het gevoel grotere borsten te hebben. Zelf ben ik wel tevreden met mijn maat, al is het lastig dat de linker een kleine D is en de rechter een grote C. Door de ongelijkheid vallen padded BH's het mooist, maar 'die dikke BH's' vindt 1.95 dan weer niet mooi... :).
En.... hoe tevreden zijn jullie met de 'voorgevel' of - zoals in het Fries gezegd wordt - de bjasten?

Een eigen huis, een plek onder de zon

2011-12-01T08:03:00.001Z

En altijd iemand in de buurt van die van je houden kon.

Ego-is-me

2011-11-30T14:31:00.003Z

Met het ego is niets mis zolang je het hebt.
maar zodra je denkt dat je het ego bent
- niet goed genoeg, klein, afgescheiden, ontoereikend,
afhankelijk, noem maar op - dan begint de ellende.
Ellende en leed komen voort uit egoïsme (ego-is-mij);
ofwel denken het ego te zijn.

Nin Sheng

Kort nachtje...

2011-11-29T07:53:00.002Z

Hij is heel erg verliefd, deze tweedeklasser. Helaas vindt hij geen gehoor bij zijn geliefde. Hij hangt briefjes aan de fiets, wacht op bij de kluisjes, sms't en belt, zacht uitgedrukt, vaak. Hij is een beetje de weg kwijt. Vandaar dat hij tijdelijk elders woont. Ja, de puberteit kan heftig zijn. Vol van onzekerheiden en vraagstukken. Hij is wanhopig op zoek, lijkt het wel. Die wanhoop neemt grote vormen aan, waardoor hij zegt een eind aan zijn leven te willen maken.

Hij is ook al verliefd, deze eersteklasser. Hij kent haar van het voetbal en daardoor zien ze elkaar minstens driemaal per week. Hij doet z'n ding en lijkt lekker in zijn vel te zitten. De puberteit ervaart hij tot nu toe niet als bijzonder heftig. Natuurlijk heeft hij ook zo z'n onzekerheden en vraagstukken, maar gelukkig vindt hij antwoorden. Hij geniet van iedere dag, mijn oudste kind, van zijn leven.
Tenminste, ik dacht dat hij dat onbekommerd deed.... maar nu blijkt dat hij sinds de tweede schoolweek te maken heeft met een tweedeklasser die wanhopig verliefd op hem is. Gister kwam het hele verhaal eruit, omdat de zinspelingen op suïcide werkelijkheid leken te worden.
Ongewild is mijn oudste betrokken bij een precaire situatie en hij heeft 't al die maanden niet durven vertellen. 'Mama, het is zó raar.... een jóngen die verliefd op mij is'.
Ik heb niet zo goed geslapen vannacht......

Wankel punt

2011-11-28T13:09:00.003Z

Standpunten zijn de bouwstenen van het droom-zelf.
Ze geven een vals gevoel van zekerheid en identiteit.
Elk standpunt is zo wankel en tijdelijk als een berg zand.
Standpunten doden de geest, ze verstikken de waarneming.
Standpunten zetten altijd ergens een punt achter,
dus kan er geen werkelijke ontmoeting meer zijn.

Scott Kiloby

Zal ik je snor ook even harsen?

2011-11-27T21:27:00.003Z

Mijn eerste bezoekje aan een schoonheidsspecialiste maakte een onuitwisbare indruk op me. De buurvrouw, schoonheidsspecialiste in opleiding, vroeg aan mij of ze m'n benen mocht harsen. Tuuuurlijk. Ik was niet voorbereid op het feit dat ik een uur later een stuk huid van 6 x 8 cm kwijt was. Gratis meegeharst dus.
Een paar jaar later ging ik voor een kleine behandeling naar een beginnend praktijkje bij mij in het dorp.
Op een bepaald moment vroeg de schoonheidsspecialiste me: 'Zal ik je snor ook even harsen?". Uche. Ik fronste m'n pas geëpileerde wenkbrauwen verontwaardigd en vroeg haar enigszins ontgoocheld of het écht zo erg was. "Nou, als ik jou was liet ik de snor weghalen". De formulering op zich was al voldoende reden om nooit meer terug te komen, maar op dat moment was ik er te zeer van onder de indruk dat een 'deskundige' vond dat ik in het bezit was van een heuse snor.

Nou, ik kan je zeggen...... eens en nooit weer! Mijn licht gebruinde huid liet twee kale strepen zien. Nu had ik een soort van kale snor.
Maar goed, ik besloot een paar weken later mijn kale snor toch maar bij te houden en kocht van die wax stripjes om het zelf te kunnen doen. Pro-actief als ik ben ging ik direct aan de slag. Eén sessie was niet helemaal voldoende, vond ik. Daarom deed ik de strips er nog een aantal keer achter elkaar op. Het begon wel flink te branden, maar ja.... dat zal er wel bijhoren, dacht ik nog.
De volgende ochtend was één blik in de spiegel voldoende om de weken erna bijna letterlijk gebukt onder de aanblik van twee donkerrode korsten op m'n bovenlip. Never again! Lang leve de pincet!

Toppie (2000)

2011-11-25T23:06:00.003Z

Ik zou het toch erg leuk vinden als ik hem nog eens live zou zien optreden: Bruce Springsteen.
De klassieker 'The River' (1980) (jemig, was ik toen echt pas veertien jaar?) kwam voorbij in The Voice of Holland, waarin Erwin Nijhoff het nummer fantastisch vertolkte.

Binnenkort start de Top 2000 weer. Ik vind het een heerlijke periode, waarin ik het liefst thuis bij de radio blijf. In 2010 stond 'The River' trouwens de 30e plaats.

Vanavond werd in De Wereld Draait Door de Top 3 van 2011 alvast onthuld. Het zal geen verrassing zijn dat Queen weer op nummer 1 staat. Dat is, wat mij betreft, wel goed.
In een ballorige bui heb ik vorig jaar gestemd op de Top 2000 met de wat minder bekende nummers van Frank Boeijen. Niet dat ik had verwacht dat mijn stemmingmakerij enig effect zou hebben, maar nummers als 'Zwart-wit' en 'Kronenburg Park' zijn inmiddels zo overoveroverbekend dat het me bijna irriteert dat de vaak veel mooiere nummers van Frank er daardoor niet in staan.

Wat wil ik nou eigenlijk?

2011-11-25T12:04:00.001Z

Een blik naar buiten en ik heb 't al koud zonder het koud te hebben....
Een blik naar binnen en ik voel weerzin om vanmiddag 'de kou' in te moeten.
Mogen. Willen.
Ja, wat wil ik nou eigenlijk! Ehm, even denken.... Ja! Ik weet het!
Ontspannen vertoeven in een warm oord en de zon op m'n gezicht voelen? Hm, niet erg realistisch.
De kachel op 22 en met een dekentje op de bank? Komt in de buurt.
Twee warme armen om me heen? Lekker, maar die zijn niet in de buurt.

Of dan toch maar gestrekt op m'n electrische deken? Vanavond, Marjanneke....

nog éven geduld...

Sirene

2011-11-21T18:07:00.005Z

Vanochtend baande ik me een weg door achterstallige administratie. Als professional organizer in spé is het ook wel handig om zélf de zaken op orde te hebben.
Ik vond een kaart met de volgende tekst en afbeelding. Hij lag op m'n kamer tijdens de retraiteweek in La Rousselie.

Sirene

Odysseus ontsnapte, volgens het verhaal van Homerus, aan hun gezang door de oren van zijn bemanning te vullen met was en zichzelf vast te laten binden aan de mast van het schip. Hij kon op deze wijze de liederen van de nimfen horen terwijl zijn bemanning door de was in hun oren zich niet lieten verleiden te dicht in de buurt van de rotsen te varen.

Sint, ik wil graag was op 5 december. Doet u vast maar een paar kilo. Dank u, Sinterklaasje.

PS 1: Oh, nu u toch bezig bent.... een paar meter touw is ook wel handig.
PS 2: Verder gaat 't goed met me hoor!

Uitzichtloos

2011-11-20T19:15:00.005Z

Rookgordijn

2011-11-18T09:15:00.003Z

Toen ik dinsdag m'n auto wilde parkeren om bij een school op bezoek te gaan, zag ik hem in het voorbijgaan staan. Tenminste, dat dácht ik. Omdat ik geen parkeerplek kon vinden reed ik dezelfde route terug en ja.... 't was hem! Een cursist van de 'stoppen met roken cursus'. Hij stond, samen met anderen, te wachten bij een basisschool. Gezellig pratend in een groepje mannen. En mét sigaret.....
In een flits dacht ik dat hij ook mij herkende. Ik was stomverbaasd, temeer omdat hij de weken daarvoor beweerde er totáál klaar mee te zijn. Geen centje pijn, vertelde hij, tot afgunst van andere stoppers. Maar goed, het is een moeilijk proces waarin iemand ook een keer kan uitglijden. Ik reageer altijd mild en begripvol als zo'n uitglijder zich aandient, maar stimuleer diegene dan wel direct om de draad weer op te pakken.
's Avonds, aan het begin van de cursus, vroeg ik hem of 't klopte dat hij bij de school stond. Hij vertelde dat hij dagelijks zijn kleinzoon uit school haalt. Het klopte dus inderdaad. Tijdens mijn vraag liep hij achter me langs om koffie te pakken en ik constateerde dat er overduidelijk een geur van sigaretten om hem heen hing.
Ik ga hem niet confronteren met wat ik zag en rook. Het is zijn keuze, maar oei....wat lijkt het me lastig als je van jezelf weet dat je keihard staat te liegen en een rookgordijn ophangt. En eerlijk gezegd neem ik hem ook niet meer zo serieus in zijn bewering dat het hem geen enkele moeite kost....

I am a bitch!

2011-11-17T18:39:00.001Z

En nog zoveel meer......

'Hé mam'...

2011-11-15T17:42:00.003Z

'Ik heb een 8,2 op wiskunde!' Dat is wat hij me smst. Na twee vieren is dit een welkome, meer dan welkome prestatie. Wat aanvankelijk begon als het leukste vak, is in relatief korte tijd verworden tot een moeilijk vak waarin zijn zelfvertrouwen onderuit donderde.
En niet alleen dat van hem. Ik vraag me af of ik hem genoeg kan bijstaan. Ben ik wel postief genoeg? Misschien ben ik toch net zo kritisch als mijn vader vroeger was, terwijl ik dat zo haatte..... Leert hij wel voldoende? Geeft hij misschien te snel op?
Of heeft hij, net als ik, geen fingerspitzengefühl met wiskunde.... Hellup.... al die leuke adviezen die voorbij komen in mijn werk.... maar hoe pas ik die thuis toe? Hoe krijg ik grip op een pré-puber die niet meer vertelt dan strikt noodzakelijk.
Zijn smsje ontlokt mij een zucht en twee tranen. Ik vind het mooi voor hem, zo'n succeservaring. Hij kan het! En ach, ik kan het ook...!

Genietend

2011-11-13T23:04:00.007Z

.....van inspiratie tijdens de startdagen van de cursus 'professional organizer',
.....van het leuke contact met medecursisten,
.....van het verzinnen van de meest leuke en ludieke bedrijfsnamen (wie helpt?).
.....van de enige vrije dag (vandaag) van de afgelopen week,
.....van de aanblik vanaf een meter of vijf van onderstaande heer of dame.....
.....van de plaatjes die ik vlug kon vastleggen met mijn mobieltje.
.....van de ontspanning, vrede en warmte in mezelf.

Roken met/uit overtuiging

2011-11-10T21:17:00.007Z

Henk leidt een jachtig bestaan en hij lijdt er nog onder ook. Altijd aan het werk, zowel thuis als op het werk. Als hij al éven pauze nam, was het mét sigaret. Aan dat laatste probeert hij manmoedig te ontsnappen.
Henk heeft nogal wat gedachten die hem beperken. Eigenlijk versterken deze overtuigingen hem in het gedrag. Hij móet namelijk werken. Dat moest hij vroeger thuis al op de boerderij, maar ook nu wordt het van hem verwacht. Dat denkt hij en zijn gezin weet niet beter dat papa altijd (maar dan ook altijd) bezig is. Als hij de vaatwasser niet uitruimt, wie doet het dan? Als hij de vuilnisbak niet leegt, wie doet het dan? Hij durft het er niet op aan te laten komen om de contrôle los te laten.
Zijn manier van denken en doen roept veel reactie op in de groep van vanavond.
Roken is de kapstok waar hij z'n bedoeninkje aan ophangt. Haal de kapstok weg en het hele kaartenhuis stort in elkaar. Roken biedt hem rust; hij kan éven niet werken, want hij is namelijk aan het roken. Roken is zijn ontsnapping. Zou daar de term 'rookgordijn' vandaan komen?
Dat hij zélf deze gedachten creëert en vervolgens vol overgave gelooft werd hem en ons vanavond pijnlijk duidelijk.
Deze aardige man ga ik z'n sigaret niet ontzeggen, zelfs al zou ik daartoe in staat zijn. Hij heeft een ander probleem en dat heeft niets met roken te maken.

Periodieke perikelen

2011-11-09T18:13:00.001Z

Al houd ik erg van zomerse warmte of van het ontluiken van de natuur in het voorjaar, de sfeer in huis van de donkere jaargetijden vind ik ook prettig.

Gordijnen dicht, brandende kaarsjes (alhoewel ik ze ook brand in de zomer), de kachel aan en zoals nu, de geur van eten. Stamppot andijvie eten we.
Oudste en jongste hebben zich neergevleid op de bank en kijken - jaja - naar het Sinterklaasjournaal. Kennelijk boeit het ze nog steeds.
Deze periode heeft voor mij ook wel iets van verlies in zich. Soms sijpelt het gemis van de vanzelfsprekendheid en het gemak van het samen-zijn in een compleet gezin me weleens parten. Soms wil ik graag even het kleine, gekoesterde meisje kunnen zijn en even leunen.
Gelukkig zijn het maar momenten, zoals alle andere ook maar momenten zijn, maar even zielig vind ik mezelf wel.

Niets te willen

2011-11-09T09:24:00.000Z

Hoge bollen en knappe koppen

2011-11-08T16:16:00.003Z

Eén van de locaties waar ik rondloop en m'n ding doe vind ik eigenlijk wel een beetje chic. Een beetje op stand. Een schoolgebouw met eerstegraads docenten (wetenschappers worden ze genoemd) met knappe koppen. Ik neig naar de uitdrukking 'hoog in hun bol', maar iets positiever geformuleerd klinkt het aardiger...
Daarnet liep ik met m'n roltas richting uitgang. Ineens stond hij voor me. Leeftijdsgenoot, docent (wetenschapper) en vooral een beetje gek. Een beetje apart. Een schoolgebouw met eerstegraads docenten vind ik leuk als er ook maar een paar rondlopen die in zijn voor een lolletje, een onverwachte move of zelfs 'gewoon' een leuk gesprek over (on)alledaagse dingen.
Dit aparte exemplaar hield me met armgebaren halt en zei met barse stem: 'Nu moet jij eens heel goed naar me luisteren.... Ik wens je nog een prettige middag'......
Ik schoot in de lach, waarop hij zei: 'Ik voel mij totaal niet serieus genomen'. Apart, een beetje gek, maar in zo'n moment gewoon leuk.

Connected

2011-11-07T18:25:00.000Z

Zondags samen

2011-11-06T15:35:00.003Z

Super(wo)man

2011-11-03T15:17:00.004Z

We maken wat mee met elkaar. Soms rustig kabbelend, met regelmatig storm op zee. Het tij kan snel keren, ten goede en ten kwade. Midden in de storm is het weleens wat heftig, de luwte daarna is meer dan welkom.
Er is echter bereidheid om te kijken en te leren. Over elkaar en vooral over onszelf.
Wij, m'n superman (met motorolie onder z'n nagels) en ik.

Borsten op m'n buik

2011-11-01T14:21:00.000Z

Mijn blik werd naar beneden getrokken en ik schrok me wérkelijk helemaal lam..... Mijn borsten waren van vorm veranderd van 'gewoon' in lange, smalle lappen huid. Bovendien waren ze verzakt en hingen ze op m'n buik.
Het goede nieuws is dat het slechts een droom was......
Ja, programma's als 'Obese', gesprekken over verzakkingen en diverse vrouwen in m'n nabije omgeving met borstproblemen slaan kennelijk in als een bom.....

Goed zicht

2011-10-31T06:44:00.004Z

Soms zijn commercials ontzettend grappig en goed bedacht. Zoals deze. Elke keer als ik 'm zie grinnik ik erom. Vandaar deze publicatie....

Deze is ook leuk:

Waardevol 'materiaal'

2011-10-30T18:39:00.006Z

Langere tijd was ik een weekend per maand aanwezig in zijn (advaita)centrum, samen met zogenaamde 'gelijkgestemden'. Zojuist vond ik recente interviews van DJ Patrick Kicken met hem: Hans Laurentius. Ik heb veel aan hem (en mijn bezoekjes) te danken en daardoor kijk & luister ik blijmoedig naar onderstaande filmpjes. Hij zegt: 'Als je niet oplet heb je een goeroe nodig'......

Niet lief

2011-10-28T09:23:00.004+01:00

'Persoonlijkheden hebben niet lief.
Ze willen iets hebben'.

(Byron Katie)

Maar lief is-ie wel....

2011-10-27T14:50:00.001+01:00

Het begon simpelweg met vangen, midden in de nacht. De adrenaline gierde door ons lijf, maar het lukte.
Daar was-ie dan: onze Robin. Dat 'onze' werd verstevigd door de aanschaf van een mandje, een extra kattenbak, speeltjes, speciaal voer en het huren van een bench. De week daarna werd het officieel bevestigd: bij de dierenarts werd hij geregistreerd op mijn achternaam en was hij officieel lid van de familie S.
Het heeft best wel wat impact. Naast de aanschaf ben ik nu al 3 x bij de dierenarts geweest voor allerlei kwalen (van de kat welteverstaan). Ikzelf heb een week antibiotica moeten slikken en een tetanus vaccin ontvangen omdat meneer überbang dwars door mijn nagel beet.
Zo'n babyvachtje verhaart nogal en dus is dagelijks stofzuigen geen overbodige luxe.
En wat te denken van kinderen die sluipend door het huis gaan, om Robin niet te laten schrikken? Want meneer heeft allesbehalve vertrouwen in mensen.
Hij mag nog niet naar buiten en dus is het oppassen geblazen dat er niet ergens een deur open staat.
De hiërarchie onder de katten is aan het veranderen. Winkie zat Robin vanochtend voor het eerst (speels) achterna, maar blies hem later tegemoet toen hij (van Robins!) brokjes wilde eten....

Afijn: gisteravond hebben we de twee andere katten laten vaccineren; de oudste van de twee bleek een lichte vorm van niesziekte te hebben opgelopen (van zijn babystiefbroer) en ook hij kreeg antibiotica.
Maar ach, wat maal ik erom. 't Kost een paar centen (de rekening is inmiddels opgelopen tot € 250,00), maar dan heb je ook wat.... dit!

The one I love

2011-10-26T15:57:00.004+01:00

Van R.E.M. hoorde ik voor het eerst toen ik met studiegenoten op studiereis was in Marokko. Weet je nog, Ans? Het was in de tijd dat walkmans nog bestonden. Ik herinner me, naast een heleboel prachtige herinneringen, een per ongeluk genomen slokje water met als gevolg minder heuglijke darmeffecten....
Onderstaand liedje uit 1981 is één van m'n favorieten. Bij mij gaat 't niet altijd om de tekst. Nu is de tekst van dit nummer ook bepaald niet spectaculair te noemen. Nee, dan de muziek.... die is fantastisch! Jammer dat ze onlangs hebben besloten een punt te zetten achter hun muzikale loopbaan.

Omringd

2011-10-25T11:44:00.005+01:00

Een huis vol visite op zondag. Zorgvuldig uitgekozen kadootjes. Smsjes, digitale kaarten, mails en lieve telefoontjes. Felicitaties op m'n blog en Facebook. Een lief bloemetje van de buren en geheel onverwachts een prachtig herfstboeket van een cliënt. Waar en wie zou(den) ik (we) zijn zonder dierbaren om me (ons) heen?
Vriendin Ans merkte op 'als je 92 wordt, ben je nog niet eens op de helft'.
Wat een heerlijke gedachte!

Marjannekelief

2011-10-24T10:23:00.006+01:00

Alles in (is) beweging. Klik op het plaatje....

Uitje!

2011-10-22T20:36:00.003+01:00

Ik hees me in de broek. 'Man, wat strak zo'n skinny broek', bedacht ik me. Toen ik het pashokje uitstapte klonk er bijna applaus. 'Hèhè', verzuchtten Jut & Jul, 'eindelijk een moderne moeder én een kont-in-de-broek'. Nu beticht ik mezelf niet van oudewetsigheid. Ook niet van mutserige preutsheid of 'vorige-eeuw-mentalisme'. Eigenlijk vind ik mezelf best nog hip.
Ik vermaak jullie niet met foto's van mij in m'n Levi's skinny broek. Wél van een paar plaatjes van ons uitje in Zeist, Amersfoort en Utrecht van donderdag t/m zaterdag. Heerlijk hebben we 't gehad, met z'n drietjes en zaterdag met Ans & zn.

Herfst in Amersfoort

Hotelkamer met puberachtige wezens

Jump

Liefje

Pompidompidom in Utrecht

Mooi, dit mis ik hier

Gillende keukenmensen

5 - 3

2011-10-18T17:15:00.005+01:00

Het was zondag een vreemde gewaarwording om oudste en jongste zonder mij aan hun zijde te zien staan temidden van mijn ex schoonfamilie. Samen met m'n moeder liep ik langs en condoleerde ik de nabestaanden. Ook m'n kinderen behoren tot de nabestaanden.
In plaats van een plechtige hand volgde er een warme knuffel. Oudste zei na 'Moet dit?' waarop ik 'Ja' antwoordde: 'Ik heb gister gewonnen met voetbal met 5 - 3'.
Ik zei hem dat ik dat mooi vond. En dat vind ik ook. Niet zozeer dat hij wint, maar omdat hij zichzelf durft te zijn temidden van rouwende mensen en hij op zijn eigen manier aanwezig is. Ik zal hem dan ook niet zeggen dat het ongepast is, of iets dergelijks. Hij mag zó zijn!

Liefde is ....

2011-10-17T20:15:00.000+01:00

Liefde is ..... geven en ontvangen (en niet 'geven en nemen').....

Opladen met Ans & Stefke

2011-10-16T11:09:00.001+01:00

Na een lekker en gezellig etentje met vriendin-lief belandden we onverwachts bij een solo optreden van Stef Bos. Stefke. Bijzonder mooie woorden, bijzonder mooie pianoklanken. Wat een verrassende kunstenaar is hij toch.

Systeem

2011-10-15T12:30:00.003+01:00

Er ontstaat een nieuw systeem hier in huis. Het is even zoeken voor Robin. Niet te dichtbij komen, niet te veraf blijven. Hij wordt vanzelf teruggefloten (weggeblazen...) als hij over grenzen gaat.
Wat goed doen katten dat toch... (beter dan ik:-)!

Niets hoeven

2011-10-14T21:08:00.004+01:00

Als tijd al bestaat zit er, volgens afspraak, vierentwintig uur in een dag. De ene dag kruipen de uren voorbij, de andere dag zijn ze 'in een zucht en een scheet' voorbij. Deze week was een bijzonder exemplaar. Eentje die ik niet graag over zou doen en ik ben dan ook blij dat het weekend is en er niets hoeft. En vooral: ik niets hoef van mezelf.....en gewoon in m'n bed wil hangen om the Voice of Holland te kijken.....

Over verwoed bloggen gesproken..... dit is log nr. 601......

Marjanneke.... dúrf....!

2011-10-13T15:04:00.002+01:00